Βιογραφικό

Γεννήθηκε το 1951 στο Ματσούκι Αιτωλοακαρνανίας και κατάγεται από ποντιακή προσφυγική οικογένεια.

Το 1961, θύμα της έντονης παιδικής του περιέργειας, χάνει το φως του, από έκρηξη χειροβομβίδας και πρώιμα και προχρονολογημένα καλείται να λάβει αποφάσεις που σχεδόν όλοι οι άνθρωποι καλούνται να λάβουν σε μεγαλύτερη ηλικία. Πρέπει να αποφασίσει ποιο δρόμο θα επιλέξει στη ζωή του. Το δρόμο της υποταγής στο μοιραίο, στη μοιρολατρία και στην απραξία που γεννά η απαισιοδοξία μετά από ένα τέτοιο γεγονός ή θα επιλέξει το δρόμο των συγκρούσεων, των ρήξεων και των ανατροπών με τα τείχη του ρατσισμού, του αποκλεισμού και των προκαταλήψεων.

Δεν παραιτήθηκε. Σταθερά, αντισυμβατικά κι αποφασιστικά, με πυξίδα τη δύναμη της αισιοδοξίας και όπλα την ακαταμάχητη θέληση του και την ακράδαντη εμμονή, επιμονή και το πυρακτωμένο πείσμα του, ανοίγει νέους ορίζοντες με στοχεύσεις και σκοπεύσεις μια κοινωνία ανθρωποκεντρική χωρίς ρατσισμούς και αποκλεισμούς, μια κοινωνία αξιών και όχι των αξιωμάτων, μια κοινωνία αλληλεγγύης.

Τελειώνει το Δημοτικό και τις πρώτες τάξεις του Γυμνασίου στις Σχολές Τυφλών Θεσσαλονίκης και Αθήνας και συνεχίζει τις σπουδές του στο εξατάξιο Παπαστράτειο Γυμνάσιο Αγρινίου.

Πολιτικοποιείται πρώιμα και από τα μαθητικά του χρόνια ακόμη, συνειδητοποιεί τις αιτίες που περιθωριοποιούν τα πρόσωπα με ειδικές ανάγκες, ταυτίζοντάς τα με την ανικανότητα και την αντιπαραγωγικότητα. Είναι το γεγονός που τον επαναστατεί.

Στη συνέχεια εισάγεται με τις Πανελλήνιες Εξετάσεις στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, την οποία και τελειώνει με εξαιρετικές επιδόσεις στο Συνταγματικό και Διοικητικό Δίκαιο το 1979 (Βραβείο Αριστούχων Ιδρύματος Στασινόπουλου) και ξεκινά να εργάζεται ως Δικηγόρος.

Το 1974 συμμετέχει ενεργά στους αγώνες του Φοιτητικού και Λαϊκού κινήματος για ψωμί, παιδεία, ελευθερία.

Το 1975 εκλέγεται στο Δ.Σ. του Συλλόγου των Αιτωλοακαρνάνων φοιτητών και αναπτύσσει έντονη δράση στο Νομό γύρω από τα κοινωνικά και αγροτικά προβλήματα της περιοχής.

Το 1976-1981 ηγείται της κοινωνικής εξέγερσης των τυφλών της Ελλάδας για μόρφωση, ψωμί, δουλειά και όχι ζητιανιά, για κατοχύρωση των κοινωνικών τους δικαιωμάτων. Συγκρούεται με τους αντιδραστικούς κατεστημένους μηχανισμούς του κράτους, της εκκλησίας και των διαχειριστών της φιλανθρωπίας και διώκεται ακόμη και με το Νόμο 4000.

Για την κοινωνική του δράση τιμήθηκε πολλές φορές από ελληνικούς και διεθνής φορείς μεταξύ των οποίων το ίδρυμα Μ. ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΥ, την Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών, τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο και τη Λέσχη Υγείας της Ευρώπης το 1995, ως ο Έλληνας με τη μεγαλύτερη κοινωνική δράση εκείνης της χρονιάς. Το 1998 εγγράφεται στη Σχολή Κοινωνιολογίας του Πάντειου Πανεπιστημίου.

Το 1995 ανακηρύσσεται, από τη Σύγκλητο του Πανεπιστημίου Αθηνών, Διδάκτωρ των Κοινωνικών Επιστημών της Νομικής Σχολής Αθηνών.

Έχει αρθρογραφήσει, δεκάδες φορές, στον ημερήσιο αθηναϊκό τύπο.

Έχει εκπροσωπήσει την Ελλάδα σε Διεθνή Επιστημονικά Συνέδρια.

Το Κέντρο Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου έχει εκδώσει το επιστημονικό σύγγραμμα του με θέμα: «Το Δικαίωμα στη Διαφορά».

Την 28-12-2006 η Ακαδημία Αθηνών στην πανηγυρική ετήσια συνεδρία απονομής των βραβείων της, τον συμπεριέλαβε στα δύο πολιτικά πρόσωπα που βράβευσε για το έτος 2006 (ο έτερος είναι ο Μανώλης Γλέζος), αναγνωρίζοντας την σημαντική πολιτική και κοινωνική του συμβολή μέσα από τους κοινωνικούς του αγώνες των τελευταίων 30 χρόνων, για την οικοδόμηση στην Ελλάδα ενός σύγχρονου αποφασιστικού και αποτελεσματικού κοινωνικού κράτους, για μια κοινωνία με ανθρώπινο πρόσωπο .

Ο Παναγιώτης Κουρουμπλής είναι παντρεμένος με την Βιολόγο- Μικροβιολόγο, ερευνήτρια του κέντρου \"Δημόκριτος\", Ελένη Κωτσοπούλου και έχει αποκτήσει δύο παιδιά την Κατερίνα και το Λευτέρη.

He was born in 1951 in the village Matsouki of Aitoloakarnania and comes from a Pontian refugee family.

In 1961, being a victim of his intense curiosity as a child, he loses his sight after a grenade explosion. This made him to take decisions that most people are called to have later in life. He had to decide which path to choose in life. He could either submit to fate, fatalism and inertia caused by the pessimism after such an event, or choose to conflict, rift and reverse against racism, exclusion and prejudice.

He did not resign. Against all odds and with great resolution, having compass his optimism and his persistent willingness he broad new horizons. He aimed at a human society where racism and exclusion have no place, a society inspired of values and solidarity.

He finishes primary school and the first grades of high school in the “School for the Blind of Thessaloniki and Athens” and continued his studies at the “Papastratio” Gymnasium of Agrinio.

He entered politics when he was very young, even from school years, because he was already aware of the causes that put people with disabilities in the margin of society. The fact that they were considered to be impotent and unproductive made him fight for their rights.

Then with national exams he inserted at the Law School of Athens University, which he ends with excellent performance in Constitutional and Administrative Law in 1979 (Best First Degree Stasinopoulos Foundation) and starts working as a lawyer.

In 1974 he participates actively in the struggles of Students and People\\'s Movement for “Bread, Education, Freedom”.

In 1975 he was elected in the Board of the Association of “Aitoloakarnania Students” and he develops intense action in counties about the social and agricultural problems of the region.

In 1976-1981 he led the social uprising of the Blind People in Greece in order to achieve “Bread, Education, Work” and not just begging for help. Their upper goal was to safeguard their social rights. He conflicted with the reactionary incumbent mechanisms of state, church and managers of charity and he was even prosecuted under Law 4000.

He was honored for his social action many times by Greek and international bodies including the Institute M. Stasinopoulos, the Association of Greek Writers, Ecumenical Patriarch Bartholomeo and Health Club in Europe in 1995, as the Greek with the greatest social action of that year. In 1998, he entered the School of Sociology, of Panteion University.

In 1995, he was proclaimed by the Senate of the University of Athens, Doctor of Social Sciences of Athens Law School.

He has written dozens of columns in daily Athenian Papers.

He has represented Greece at International Conferences.

The Centre of European Constitutional Law, has published the scientific treatise on the subject: \"The Right to Difference.\"

On 28.12.2006 the Academy of Athens in its solemn annual session of the award, included him between the two political persons awarded for the year 2006 (the other is Manolis Glezos), recognizing his significant political and social contribution given in the social struggles over the past 30 years.  He dreamt to build in Greece a decisive and effective modern welfare state, a human society.

Panagiotis Kouroumplis is married to the Biology-Microbiology, researcher for the National Centre for Research \"Demokritos\", Helen Kotsopoulou and has two children Katerina and Lefteris.